Critical Alignment Yoga en Therapie

OPROEP Vertaling van Critical Alignment Yoga E-N

2011-01-20T07:55:00.000-08:00

Ik zoek studenten Engels, of mensen die de Engelse taal goed beheersen, die als vrijwilliger of tegen vergoeding willen meehelpen aan het terugvertalen van de herziene Engelse tekst van mijn boek Critical Alignment Yoga naar het Nederlands.
Het werk bestaat uit twee delen, te weten:
1. Het inspreken van de Engelse tekst op een voice recorder
2. Het beluisteren van de ingesproken tekst terwijl je de Nederlandse tekst, zoals die in de in de eerste druk staat, leest. Veranderingen in de Engelse tekst vertalen en verwerken naar de Nederlandse versie.

Het werk kan op het kantoor in de Blankenstraat uitgevoerd worden.
Ook al kun je maar 1 of 2 dagdelen, dan nog is het voor mij interessant als je je aanmeld.
Heb je interesse, neem dan zo snel mogelijk contact met mij op, dan hoop ik in de week van 24 januari van start te gaan.
Vergoeding in overleg.

Gert van Leeuwen 020 6237701

Ken je mensen die dit werk zouden willen doen, wil je dit bericht dan doorsturen?
Hartelijk dank!

Facebook

2010-12-17T12:56:00.000-08:00

Critical Alignment Yoga & Therapie staat nu ook op Facebook.
Meld je aan als fan!

Yoga?

2010-12-08T00:09:00.000-08:00

Veel beroemde yoga grootheden die als de hedendaagse Yogi's worden beschouwd, worden beoordeeld op waar ze lichamelijk toe in staat zijn. Ze hebben vaak een natuurlijke aanleg voor ingewikkelde houdingen maar zijn het daarom Yogi's? of zijn het misschien toch de Hot Potato Girls of Elastic Man?

From the Dhvanyaloka

2010-10-18T10:21:00.000-07:00

women are beautiful and
money is wonderful
but life itself is fickle and
vanishes as quickly as the glance of a drunken girl

Uit de Dhvanyaloka (the philosophy of 'aesthetic suggestion')
van Anandavardhana (9de eeuw)

Ouderdom?

2010-10-05T14:08:00.000-07:00

Er is in 1979 een onderzoek gedaan naar 20 mannen in de leeftijd tussen de 75 en 80 jaar. Zij waren het prototype van oude mannen. Hun hele leven was er op ingericht.
Het belangrijkste wat in het onderzoek centraal stond was of het denken de ouderdom kon beinvloeden.
De mannen werden terug in de tijd geplaatst. Ondergebracht in een hotel werden ze ondergedompeld in een wereld met televisie, muziek, nieuws en films van 20 jaar geleden.
Maar het ontbrak hen ook aan zorg. Ze moesten zelf hun koffers naar hun kamer brengen, al deden ze er de hele dag over, dat maakte niet uit. Dit was niet leuk voor hen maar de onderzoekers besloten hen hier toch mee te confronteren om antwoord te krijgen op de vraag of zij nu echt onbekwaam waren, of waren ze eigenzinnig? Hadden ze hun leven ingericht op hulp, of konden ze het echt niet?
De eerste dag (-en) waren moeilijk, daarna werden ze in hun geest jonger. Maar... kon het lichaam nu aan wat de geest van hen verwachtte?
Op het eind van de week stonden ze rechter, bewogen ze soepeler, hun bloeddruk zakte en ze hoorden en zagen beter! Alleen omdat ze leefden alsof ze jonger waren.
Onze manier van denken heeft kennelijk een enorme invloed op ons lichaam en de manier waarop we met ons lichaam omgaan bepaalt ons denken. De wijze waarop we oud worden is helemaal niet zo strikt bepaald als we denken.
Er is geen eenduidig antwoord op de vraag hoe we oud worden, maar zeker bepalend is hoe we er over denken.
De mannen werden uitgedaagd en kwamen daardoor op andere gedachten. Yoga daagt mensen uit. Het doorbreekt ingeslopen afhankelijkheids patronen.
Misschien is het interessante van dit onderzoek dat het herstel van houding en vrije beweging, wat Yoga nastreeft, geholpen kan worden door jonger te gaan denken.
Het is zeker in hoge mate bepalend voor de manier waarop we ouder worden.
Dit geldt overigens niet alleen voor mensen uit bovengenoemde leeftijdsgroep. Soms hoor ik jonge mensen over hun lichaam praten en denk bij mijzelf, wat ben jij oud.

Small, deep muscles help prevent back pain

2010-09-13T09:09:00.000-07:00

THE HINDU
Mo. sep 13, 2010
Medicine & Research

Strong, well developed muscles alone will not prevent back pain. What a healthy back needs are muscles that are capable of positioning and securing the spinal column, according to Professor Ingo Froboese from the Centre for Health at the German Sport High School in Cologne.
The human body has about 640 muscles, of which 150 are directly linked to the spinal column.
“The most important muscles for a healthy spinal column and back are not just the large muscles visible on the outside, but also the tiny muscles deep inside the body located directly beside the vertebrae,” says Mr. Froboese.
These so-called deep back muscles run parallel or diagonally to the individual vertebra. Their task is to move, guide and secure the spinal column.
“They don’t need to be especially strong. Their strength lies in their ability to finely coordinate their work.” They are trained through small rotating movements that cause involuntary tension in the muscles.

Nederland is Chronisch moe

2010-08-29T11:16:00.000-07:00

De helft van alle Nederlanders staat niet fit op. 15 % staat zelfs "zeer moe" op. 60 % van de Nederlanders snakt dan ook naar meer energie zegt Victor Spoormaker van de Universiteit Utrecht. Maar hoe kom je daaraan?
"Leef als een sprinter en niet als een marathonloper stellen Tony Schwartz en Jim Loehr, twee Amerikanen met een achtergrond in de sportpsychologie die samen The Energy Project hebben opgezet voor bedrijven. Denk aan een langeafstandloper: uitgemergeld, bleek, mager en emotioneel vlak stellen zij. Visualiseer nu een sprinter: krachtig, vol energie en de wil om zichzelf tot het uiterste toe in te spannen. Waarom? omdat zij de finish zien en weten dat zij daarna kunnen rusten. Ook wij doen er daarom volgens Loehr en Schwartz goed aan om ons leven te leiden als een serie sprints: we moeten er een deel van de tijd helemaal voor gaan, maar ons daarna ook weer volledig ontspannen en opladen voordat we de volgende uitdaging aangaan.
Ok, denk ik dan, hoe gaan we dat dan doen? De Amerikanen komen met een serie oplossingen die volgens mij niets meer met de Marathon - Sprinter tegenstelling te maken hebben, maar introduceren een aantal richtlijnen die je eigenlijk overal leest zoals: rustig ontbijten met het gezin, naar buiten gaan tussen de middag, minipauzes nemen tijdens het werk, probeer er achter te komen of je toe bent aan wat meer rust, spreek af met vrienden als je je uitgeblust voelt (want ze geven je energie), probeer op je werk te regelen dat je dingen kunt doen waar je goed in bent, maak een stevige korte wandeling als je aandrang voelt om te snoepen, loop door trappen en gangen of als dat niet helpt, doe een intensieve work-out, spreid dingen die een hoop zelfbeheersing vragen over de hele week. Lukt dat niet? ga dan regelmatig buiten wandelen.
Dit is een korte weergave van een artikel uit het Psychologie Magazine van deze maand en ik denk dan bij mijzelf waar gaat het over? Moeten we nu ons gedrag op zoveel manieren bijstellen om resultaat te boeken? dat we ons minder moe voelen?
En wie doet dat?
Ik geloof die bovenstaande oplossingen niet. Ik geloof dat ze maar ten dele helpen maar er andere dingen aan de hand zijn die veel dieper liggen. Ik geloof dat je moet kijken naar de oorsprong van die vermoeidheid en die kunnen we vinden in het lichaam. De langzame opbouw van structurele stress die ons en ons lichaam vormt en laag na laag zijn sporen achterlaat. We bouwen spanning op in onze spieren door de negativiteit in ons denken die door de jaren heen steeds meer toeneemt. Dat put ons uit.
Het lichaam gaat zich steeds moeilijker bewegen, we worden krom en stram en we denken in steeds sterker wordende negatieve patronen die somberheid en angst kunnen ontwikkelen. We houden structureel spanning vast en natuurlijk maakt ons dat moe. Heel moe.
De stress die we ondergaan wordt chronisch en gaat steeds meer bezit van ons nemen. Als spierspanning zelfs niet meer tijdens 7/8 uur slaap verdwijnt, kunnen we ons dan ontladen met een wandelingetje van een kwartier of twintig minuten? Met een paar keer de trap op- en aflopen tijdens de lunch of als we zin hebben in een koekje? Wat doet een work-out eigenlijk? Misschien bouwen we tijdens een work-out wel nog meer spanning en vermoeidheid op zodat we daarna tegen onszelf kunnen zeggen dat we ons weer lekker uitgerust voelen, maar ondertussen gewoon zijn teruggevallen op het oude niveau: de wet van de knellende schoenen: "ik draag de hele dag iets te krappe schoenen want dan heb ik in ieder geval 1 keer per dag dat heerlijke moment dat ik ze uit kan doen, dan voel ik mij tenminste 1 keer per dag echt lekker...". Hoezo heeft sport iets met ontspanning te maken? daar is het in ieder geval niet voor ontwikkeld.
Ik denk dat als een lichaam heel veel spanning heeft ontwikkeld in schouderspieren, rugspieren, nekspieren en noem maar op wat voor spieren die chronisch gespannen blijven, dan wordt je daar moe van. Heel veel voedsel wat je eet gaat rechtstreeks naar die gespannen gebieden en je wordt er geen cent productiever of energieker van.
Volgens mij moet die spanning uit het lichaam en de negativiteit uit het denken om vermoeidheid op te lossen, zodat er een andere organisatie van kracht ontstaat in het lichaam en een gevoel van lichtheid, creativiteit, hunor en openheid gericht op onderzoek in onze geest. We functioneren maar al te vaak op "foute" kracht, spanning, stijfheid, kromheid en vermoeidheid, die heel goed weer omgezet kan worden naar "goede" kracht, vrije beweging, souplesse, een rechte rug en energie!
Ik moet ineens aan Critical Alignment Yoga denken.......

In Memoriam CHARLES HOND

2010-08-22T06:48:00.000-07:00

Ik was aan het lesgeven in Frankrijk toen ik hoorde over het overlijden van Charles. Ik kende hem niet zo goed maar we zijn in Nederland beiden yogabeoefenaren/-leraren van het eerste uur en dat schept een band. We waren collega’s en we vertegenwoordigden een bepaalde generatie. We deelden het feit dat we leefden van het opdoen van yoga-ervaring en het doorgeven ervan aan onze leerlingen. Ervaring die door de jaren heen op de yogamat, waar we zoveel uren van ons leven hebben doorgebracht, is opgebouwd. Hij in Rotterdam, ik in Amsterdam. Ik vind dat mooi. Het geeft een gevoel van saamhorigheid.
Door middel van dit bericht wil ik zijn vrouw en kind en zijn familie van harte condoleren met dit immense verlies.
Ik hoop dat de ervaring die Charles heeft opgedaan een mooi vervolg zal krijgen in de creativiteit van zijn leerlingen.

Gert van Leeuwen

Yogaweken 3

2010-08-01T09:07:00.000-07:00

De aprés Yogaweek flow

Het was erg warm toen we in Thiviers aankwamen. Kleurige parasols stonden ons op te wachten met daaronder marktkramen met producten die varieerden van foie gras tot onverslijtbare overall-broeken of van synthetische heren polo’s in flets streepjesmotief, die vanwege het lokale postuur alleen in xxxl of groter te krijgen zijn, tot dat echte landelijke super lekkere knapperige (stok)brood wat aan de binnenkant stevig verend en een beetje vettig aanvoelt, en wat vooral lekker is met veel zoute roomboter en Calvé pindakaas.
We liepen met z’n vijven over de markt heen als een groepje mensen wat geen woorden nodig heeft om een groepje mensen te blijven. Bleef er iemand hangen omdat zijn oog op iets viel dan werd dat onmiddellijk opgepikt door de rest van het groepje wat soms al op flinke afstand was en werd er als één organisme op gereageerd. Dan wachtte de rest op andere plaatsen en begon volkomen vanzelfsprekend die plek met evenveel plezier en aandacht te bekijken en te onderzoeken alsof het bewustzijn van degene die iets wilde aanschaffen als een kloon doorliep naar de andere schakels. Als de aankoop was gedaan kwam de rest natuurlijk ook weer in beweging.
Mensen die dit fenomeen kennen noemen het: ‘vanzelfsprekend met elkaar bewegen’. 'Vanzelfsprekend met elkaar bewegen' gebeurd altijd de eerste dag na een yogaweek als je je in een groepje bevindt wat ook net in die yogaweek heeft gezeten, ik ken niemand die het niet heeft ervaren. Het duurt lang, het gaat de hele dag door. Van de ene situatie naar de volgende. In het begin zie je de nieuwkomers nog denken van ‘nou zeg, dat was een onverwacht leuk uitstapje naar de markt in Thiviers, wat een geluk dat we dit nog even meepikken op de laatste dag’, maar dan weten ze nog niet dat het nog maar net begonnen is. Iemand die het voor het eerst meemaakt kan dan niet goed plaatsen wat hem overkomt. De routiniers laten zich er met een glimlach in meenemen. Zonder verzet.
Zo ging het verder: tijdens het rijden in de auto, alsof het landschap, de muziek en de zon 20 keer intenser door de zintuigen werd opgezogen, tijdens het zwemmen bij de waterval, waar het water koeler en de zon zo aangenaam warm voelde dat zelfs Joost begon te zonnebaden. Werkelijk, voor het eerst van zijn leven dat zijn lichaam de zon voelde. Het zat in het bier bij het café naast de waterval, in de muziek in de autorit erna, in het eten in St Jean du Cole en zelfs in het festival in St Pardoux.
Toen was het klaar en werd de betovering verbroken. Dit keer door een Frans bandje wat The Sultans of Swing van de Dire Straights probeerde te spelen en toen gingen we naar huis en naar bed.

Yogaweken 2

2010-07-27T12:42:00.000-07:00

Vallende maan

Gisteravond zaten we in het donker nog wat te praten toen Mary ineens een kreet slaakte. Ik draaide mij vliegensvlug om en keek naar de donkere hemel waar we een enorme bal, met de kleur van de maan vanuit de lucht geruisloos als een enorme vallende ster achter de bomen zagen wegvallen. Betty zag hem ook maar Luc had hem net gemist. We waren even perplex en konden met geen enkele zekerheid zeggen wat het geweest was. Het leek vrij dichtbij en had de grootte van een flinke voetbal. Toen we het vanmiddag aan een paar mensen vertelden werd er natuurlijk wat lacherig gereageerd, maar wat was het?
Toen we twee jaar geleden in een hotel in Nelson in de Canada waren, waren we de enige gasten in het enorme hotel. De eigenaar van het hotel kwam al heel snel naar ons toe met een peilend gesprekje over Orbs. Wij hadden er nog nooit van gehoord maar het bleken witte vlekken op foto's te zijn en die natuurlijk een soort van geesten voorstelden die in het hotel woonachtig zijn. Toen wij (lacherig en geamuseerd) enige interesse toonden had hij beet en kwam de ene foto na de andere op tafel. Wij waren op onze hoede.
Toen ik mij die ochtend erna stond de douchen voelde ik op een gegeven moment het douchegordijn naar binnen waaien. Ik riep de naam van mijn vriendin en vroeg haar wat zij zocht. Ik wist zeker dat er iemand aan de andere kant van het gordijn had gelopen. Zij bleek echter in de kamer ernaast te zijn. Voor de grap besloot ik hem het voorval te melden en zijn reactie was zoals ik mij al had voorgesteld. Hij keek mij met grote onthutste ogen aan, alsof het eerste echte bewijs voor de aanwezigheid van zijn Orbs voor hem op tafel werd gelegd. Het gesprek wat volgde duurde zo lang en zijn opwinding werd zo groot dat het zielig werd en we hem zodra we hem daarna weer zagen met een smoesje probeerden te ontwijken.
Een zonderlinge man. Maar is dat, als niemand mij uitsluitsel kan geven over wat wij gisteravond hebben waargenomen, ook mijn toekomst?

Nagekomen informatie: gelukkig was er op de tweede yogaweek een sterrenkundige die ons ervan kon overtuigen dat het een meteoor was.

Yogaweken 1

2010-07-25T01:36:00.000-07:00

Eindelijk kan ik mijn auto eens echt uitproberen. Ik heb hem al een maand of 6 maar je kunt er pas echt iets over zeggen als je er een flinke afstand mee gereden hebt, alleen. Want als je met z'n tweeën reist dan gaat je aandacht verloren aan gesprekjes. Autogesprekjes waar ik het in een andere blog nog wel eens over wil hebben, want autogesprekken zijn geen, zoals veel mensen nogal eens denken, gewone gesprekken.
Ik ging een dag later weg uit Amsterdam dan ik had gedacht maar dat mocht de pret niet drukken. Helemaal volgeladen zwierde ik de Piet Hein tunnel in op weg naar de Dordogne. Dan merk je dat een Volvo een luxe wagen is, gemaakt voor grote landen met grote wegen en ruimte. Het voortdurend optrekken en afremmen ligt hem veel minder en kost bovendien handenvol benzine. Eenmaal op een rustige snelweg wordt het rijden steeds lekkerder, heerlijk zelfs. maar dat wist ik pas later. Voorlopig zat ik nog in Nederland en daar is geen doorkomen aan. In Belgie voor het eerst gestopt maar bij het inparkeren bleek de stoeprand voor mij (door het grote gewicht in de auto) toch iets hoger dan gedacht. Ik hoorde een schrapend geluid bij mijn voorbumper en een vreemde tik toen ik daarna weer achteruit reed. Uitgestapt liep ik naar de voorkant om te kijken wat er aan de hand was en ik zag onder de motor een vreemd plastic ding hangen waar een technisch tekenaar zeker twee weken mee bezig is geweest om alles op zijn plek te krijgen: de ophang gaten, bevestigingsclips en het profiel van het ding zelf zagen er groot en ingewikkeld uit. Het verontrustende was dat het nog maar half aan mijn auto bevestigd was, de andere helft hing moe op de grond. Ik probeerde hem nog vast te krijgen onder het toeziend oog van andere vakantiegangers.
Vakantiegangers op een pompstation, vrolijk uitgedost in kleurige kleding en de mannen dragen tegenwoordig bijna geen caps meer maar kleine hoedjes van het type dat door Siciliaanse straatmuziekanten gedragen wordt. Soms van stro maar ook wel van stof, ik vind het een vooruitgang de terugkeer van de hoedjes ook al past het gezicht eronder er meestal niet goed bij. Ook niet bij de vrolijke kledendracht die bij een pas beginnende vakantie hoort, net iets te schoon, net iets te netjes gestreken en net iets te fel gekleurd. Op de terugweg ziet het er vaak veel beter uit dan heeft de zon de kleuren wat verbleekt en blijkt het strijkijzer thuis gebleven. Ook qua gezichtsuitdrukking oogt het op terugweg beter. Waarschijnlijk omdat de mannen dan hun eigen bed weer ruiken en dan kunnen ze na het weekend gewoon weer werken en dan weten ze waar ze aan toe zijn. Waar ze nu naartoe gaan blijft afwachten, ook al gaan de meesten weer voor voor de zoveelste keer naar dezelfde camping. Je zou denken dat ze het inmiddels wel weten, maar de onzekerheid en leegte straalt als een ondergaande zon uit hun vermoeide ogen onder de rand van hun hoedjes. Iedereen kijkt in zijn eigen lege toekomst totdat ze mij zagen kruipen voor mijn bumper. Toen ontstond er ineens een soort van collectieve focus en kwam er een ontspannen ondertoon in hun houding. Dat gedonder hadden ze (nu) tenminste (nog) niet. Al hun auto's stonden er lekker bij en die Volvo van mij niet. Nee hij moest op zijn knieën van z'n nette broek nog maar zien of hij die beschermkap er weer onder kreeg. Zij dachten waarschijnlijk allemaal van niet. Sterker nog ze wisten het wel zeker. Wedden?
Ik gaf het op en trok de andere kant ook maar los. Ik heb het ding nog meegenomen maar veel functie had het volgens mij niet. Een van die extraatjes die van de Volvo een Volvo maakt. De meest betrouwbare auto ter wereld: de Hummer uit de beschaafde wereld. Ik voelde mij dan ook geen ogenblik onzeker toen ik verder reed en haalde tot mijn schrik, echt ik zweer het, zonder dat ik het in de gaten had, even de 190!
Die nacht overgebleven in Orleans en toen ik vanochtend weer instapte hadden we er samen weer zin in. Wat heerlijk, des zondags in zo'n auto met een heerlijk zonnetje op een rustige weg in midden Frankrijk. Lekker muziekje op en vooruit met de gert. In de heuvels liet hij zich pas echt goed zien. Waar mijn vorige auto's (vaak ook nog met aanhanger) de rechter rijstrook vermoeid opkropen, kreeg mijn nieuwe bezit er bij het klimmen pas echt zin in. De banden grepen zich vast in het asfalt en licht, fit en energiek trok hij mij de heuvels op. Ik kreeg er zelf een heel actief gevoel van. Misschien dat dat het Volvo gevoel is (tenminste als hij turbo heeft en zich gedraagd als een racewagen): het doet iets met je eigen energieniveau en je wordt er ineens opgewekt van.
Er wordt mensen die lijden aan depressies wel eens aangeraden om een hondje te kopen, want dan kom je weer eens buiten en tref je anderen die op hetzelfde idee zijn gekomen, elke dag in een parkje, of langs een kanaal. Maar ik heb een krachtiger advies, koop een Volvo met alles erop en eraan en ga scheuren door de bergen.

Canada, Calgary X

2010-06-06T20:11:00.000-07:00

Done! Ik heb zelden zo veel uren achter elkaar gewerkt, maar zonder stress of spanning. Het ging maar door, zoals een rivier maar doorgaat: een goeie ervaring.

Canada, Calgary IX

2010-06-04T22:52:00.000-07:00

Today I saw a Moose!!
M'n eerste. Ik had al heel wat beren, alks, deer etc. gezien, maar nog geen eland. Vandaag dus, groot en levend.

Canada, Calgary VIII

2010-06-03T05:38:00.000-07:00

Het gaat maar door. Gisteren om 7 uur opgestaan en meteen in bed begonnen met wat redigeer werk (omwille van het redigeren -en het slechte weer, al mag dat natuurlijk geen excuus zijn maar onder het vriespunt en (natte) sneeuw is voor mij toch echt een reden om maar binnen te blijven-, is het hardlopen er bij ingeschoten). Daarna een paar hoofdstukken online opgestuurd naar Staples zodat ik de papieren printversie van enkele hoofdstukken in de middag kan oppikken en aan Norman kan geven. Het leest toch veel makkelijker van papier en meer dan 5 velletjes uitprinten op de printer doen ze hier niet, dat doe je in de printshop. Dan naar de studio en onderweg mijn eerste (en enige) Starbucks van die dag: "one cappuchino, triple shot please, yes latte, no regular, yes 2% fat milk and no, no cinamon and yes to go and yes a wonderful day to you too and yes I love you too"
Dan weer door, -het is een van de eerste kraakheldere zonnige dagen- en lesgeven, tot 12 uur. Heerlijk Japans gegeten tijdens de lunch in Willow Park en nog even een lens gekocht voor de camera van H. Om 1 uur verder tot 16.15 uur en meteen daarna een therapieles tot kwart voor 6. Amber bleek de sleutels van de gele truck te hebben achtergelaten, dus kon ik meteen de prints ophalen en doorrijden naar Norman (was druk, ca. 1 uur onderweg). Lekker m'n eigen muziek. Onderweg een mooie fles wijn gekocht en daar aangekomen werd ik meteen gesommeerd om m'n laptop open te maken want er waren toch heel wat problemen in H9 die besproken moesten worden. Anderhalf uur redigeren later, eindelijk gegeten (N. is een super kok, heerlijk traditioneel Zuid Indiaas eten). Shane kwam nog langs, had net een Toyota Landcruiser gekocht! Tegen tienen naar huis en daar aangekomen moesten de certificaten nog geprint worden want ze studeerden toch echt donderdag af. Heb het ontwerp aangepast in illustrator en gelukkig bleek de printer meteen te werken. Printen dan maar op een handgeschept papiertje met een mooi gouden randje, met het logo van de CAT erop en in mooie gekalligrafeerde letters hun naam. Het loopt tegen 12 uur en ik ga naar bed, Life is Simple.

Canada, Calgary VII

2010-05-31T17:58:00.000-07:00

Het blijft onwennig om wakker te worden met een Skype signaal in een pikdonkere kamer om met een slaperig hoofd en half dichtgeknepen ogen op de tast je laptop te zoeken en de deksel open te slaan om vervolgens de Skype telefoon op te nemen. Ineens doen je ogen het weer en zie je op je kraakscherpe beeldscherm een prachtige vrouw die er al een dagje op heeft zitten en bij zichzelf dacht "laat ik hem eens even Skypen" in plaats van "hoe laat is het daar nu eigenlijk"? Dat is een ongelijke strijd, ik weet dat zij ook op een Apple Skyped met een beeldscherm dat misschien nog wel scherper is dan dat van mij. In ieder geval een flink stuk groter. Ik bedoel, een beetje ijdelheid is mij niet vreemd en zo vroeg in de ochtend heb ik echt even nodig om mezelf aan de wereld te presenteren en zij heeft de hele dag de tijd gehad.... Maar aan de andere kant moet ik ook toegeven dat er geen mooiere manier is om wakker te worden, ik hoef ten slotte niet naar mezelf te kijken, ik zie haar!

Canada, Calgary VI

2010-05-28T07:04:00.000-07:00

Calgary ligt tegen de Rocky Mountains, dat betekent een bergklimaat met idiote temperatuurschommelingen. Afgelopen januari liep de temperatuur binnen 24 uur op van -20 naar +15. Dat blijft dan een paar dagen zo. De sneeuw en het ijs beginnen te smelten en het lijkt voorjaar. Dat komt door de warme winden die door de bergen naar het Noorden worden geblazen. De Chenooks worden ze genoemd door de indianen, letterlijk vertaald de "snow-eaters".
Aan het begin van deze week was het heerlijk fris maar zonnig, de temp. liep overdag op tot 15-20 graden. Gisteren ging het mis. De hele dag door dichte sneeuw, een wit landschap. Het was weer even winter.
Vandaag een lesgeef marathon: van 9 uur 's ochtends tot 9 's avonds!

Canada, Calgary V

2010-05-27T06:28:00.000-07:00

't Is druk de afgelopen dagen. Geef overdag les en ga daarna meteen naar Norman om te eten en verder te werken aan de Engelse vertaling van het boek. Ben op die manier zo'n 10 uur per dag met yoga bezig. Het schiet op maar het werkt zoveel trager als je geen printer hebt. Lezen doe ik toch het liefste van papier en niet van een beeldscherm.
Vandaag de eerste dag van Level 3.

Canada, Calgary IV

2010-05-25T16:51:00.000-07:00

Het lopen gaat veel beter. Na al het gezwoeg van de eerste dagen komt de lichtheid weer geleidelijk terug. De rode bloedlichaampjes doen hun werk goed. Schitterende route langs Elbow river. Ik loop erg vroeg in de ochtend, lekker fris, waterig zonnetje, ....heerlijk!
Level 2 is morgen afgelopen, goede groep. 't Gaat snel en lekker.

Canada, Calgary III

2010-05-22T07:43:00.000-07:00

Vanochtend vroeg wakker, niet vanwege de jetlag maar gewoon omdat ik er de avond ervoor vroeg in lag. Werd wakker met gedachtes over de lezing van de avond ervoor en besloot aanvullingen te gaan schrijven op een tekst die ik een paar maanden geleden geschreven heb en die de basis moet gaan vormen voor een nieuw boek. Ook omdat ik dit onderwerp ga gebruiken voor een lezing op een psychiatrie afdeling in Zaandam, die de titel 'Het mentale lichaam' draagt
Daarna hardgelopen (2 graden) langs Elbow river, fantastisch maar conditioneel nog niet helemaal op orde. Komt wel.
Het is nog vroeg en heb afgestemd op Radio NH. Hoor Frans Halsema wanneer ik dit schrijf (aan sentimentele gevoelens heeft het mij nooit ontbroken)..

Canada, Calgary II

2010-05-21T20:38:00.000-07:00

De eerste Level 1 bijeenkomst van de Canadese Crtitical Alignment Therapie opleiding. Het zevende jaar dat deze opleiding start. Een grote groep dit jaar vanuit alle windstreken: Mexico, Zweden, Amerika, Alaska , Saskatswan en met allerlei achtergronden. De meesten zijn yogaleraren waarvan sommigen al een yogatherapie vorm geven, anderen zijn acupuncturist, massage therapeut, Pilatus instructeur, chiropractor en een fysiotherapeut die Olympische sporters begeleidt. Drie studenten hadden ook al in Mexico les van mij gehad. Veel therapeuten zeggen vast te lopen en zien de CAT als een mogelijke methode om verder te kunnen.
Een lange lezing gegeven om een gelijke focus te ontwikkelen. Veel aspecten van Critical Alignment therapie kunnen belichten. Onderweg naar huis de Rockies zien onderdompelen in de avondzon.

Canada, Calgary I

2010-05-21T15:13:00.000-07:00

Gisteren aangekomen, vlotte reis geen problemen, zelfs niet bij de douane die zich de voorgaande jaren behoorlijk militair gedroegen maar dit jaar yogaleraren ineens cool vond. "What's your profession"?...... "I'm a Yoga teacher"..... "Cool". Waarop hij zich ineens herinnerde dat die andere douane beambte die zojuist tegen de vrouw voor mij in de rij: "you!, here!" riep, vroeg "Hey Janette you're a yoga teacher too, right"? een heel zuur lachje en een knikje terugkreeg, Hij schoot kennelijk een beetje te ver door in zijn enthousiasme.
Vandaag meteen een stukje hardgelopen (wat niet meevalt met het hoogteverschil van 2000 m.) Maar goed de kop is eraf, het zal morgen wel makkelijker gaan.
Ga nu met level 1 beginnen, volle bak!

Yoga Critical Alignment

2010-05-17T14:00:00.000-07:00

Heb je commentaar of wil je iets zeggen over het boek Yoga Critical Alignment schrijf een reactie!

Eerste bijscholing groep Critical Alignment Yoga afgestudeerd

2010-05-16T00:21:00.000-07:00

In het weekend van 9 Mei is de eerste bijscholing groep afgestudeerd. Zo wordt Critical Alignment Yoga (CAY) landelijk veel breder gedragen. Van Antwerpen tot Maastricht, Emmen en Haarlem om maar een paar plaatsen te noemen. Prettig voor yoga geïnteresseerden die mijn boek hebben aangeschaft en direct onder begeleiding aan de slag willen.
Let wel de deelnemers waren (en zijn, want er is besloten om na het vierde weekend verder te gaan) allemaal al gecertificeerde leerkrachten die zelf vaak al een jarenlange praktijk hebben.
Interessant van de groep die de bijscholing volgde was dat het een samenstelling was van docenten die vanuit verschillende achtergronden waren opgeleid: klassieke Hatha Yoga, Power Yoga, Sashwita Yoga, Raja Yoga, Yoga en Vedanta, Iyengar Yoga enz. Dit is in mijn "Level trainingen" in Canada ook het geval. Kennelijk is Critical Alignment een bindmiddel waar alle stijlen hun voordeel mee kunnen doen.
Er wordt binnenkort een lijst op mijn site geplaatst met namen en adressen.
Voor deelname aan een nieuwe groep verwijs ik naar Yoga centrum Zweiersdal (www.zweiersdal.nl) in Oosterbeek. Daar zal in januari 2011 een nieuwe cursus starten.
De bijscholing heeft erkenning gekregen van de Nederlandse Vereniging van Yogaleerkrachten.

Heiltje Viparita Chakrasana

2010-05-11T11:24:00.002-07:00

Nieuw boogje gearriveerd

2010-05-11T11:24:00.001-07:00

Het eerste nieuwe achteroverbuigboogje is binnen. Het is licht, stijlvol en makkelijk stapelbaar. Nu te koop. Klik hier voor de internetshop.

Workshop België

2010-03-10T11:11:00.000-08:00

Zaterdag 6 en zondag 7 Maart hield ik een workshop in Torhout op uitnodiging van de Belgische Yogafederatie
Een fantastische twee-daagse workshop voor 150 Belgische yoga beoefenaren en docenten.

"Tijdens het weekend waren er enkel positieve reacties"
Hélène Rondou

Interview Diep magazine

2009-09-10T04:20:00.000-07:00

'Door yoga bewerkstellig je mentale veranderingen via het lichaam'

Je hebt een eigen yogastijl. Wat onderscheidt jouw methode van andere vormen van yoga?
Ruwweg bestaan er twee vormen van yoga. Enerzijds zijn er de stijlen die zich richten op de oefeningen. Hatha yoga is het meest bekende voorbeeld. Maar er zijn ook andere stromingen, zoals power yoga. Anderzijds zijn er een yogavormen die zich richten op meditatie. In mijn eigen stijl – Critical Alignment – verbind ik deze twee elementen. Dat betekent dat je de oefeningen doet en daar op een meditatieve manier mee omgaat. Mijn nieuwe boek beschrijft dit proces tot in detail.

Waarom speelt weerstand een grote rol binnen de yoga-oefeningen van Critical Alignment?
Yoga gaat bij mij over ontspanning leren vinden in een dynamisch proces, dat zijn de oefeningen. Als je oefent, zoek je pijnpunten op. Waar zit de spanning? Denk aan stijve spieren en dergelijke. In de confrontatie met deze weerstand probeer je een antwoord te vinden dat gebaseerd is op ontspanning. Dat houdt bijvoorbeeld in dat je je ademhaling zo gebruikt dat je rustig wordt. Veel mensen gaan op in de onrust als ze pijn hebben. Ik leer mijn leerlingen echter om afstand te nemen van de pijn en er een ander gevoel tegenover te plaatsen. Als je deze techniek toepast, kunnen er twee dingen gebeuren: ofwel de pijn wordt minder, ofwel je vindt de pijn minder erg.

Wat is de relatie met stress?
In het dagelijkse leven stuit je ook op weerstand. Dat noemen we stress, één van de hardnekkigste kwalen van deze tijd. Met Critical Alignment leer je een methode die je in staat stelt om via je eigen lichaam ontspanning te brengen in je handelen. Dat is waardevol als je onder druk komt te staan. Bijvoorbeeld op je werk. Allerlei factoren bepalen daar de omstandigheden: werkdruk, collega's, een baas die over je rug meekijkt. Hier heb je geen invloed op. Net zoals je onder die omstandigheden onbewust spieren gaat aanspannen en slecht gaat ademen. Toch kun je leren de positiviteit in je eigen lichaam zelfs onder die omstandigheden op te zoeken. Dan zul je merken dat stress geen vat meer op je krijgt. En dat is voor mij het grootste belang van yoga van vandaag de dag in deze samenleving, meer dan de oude traditionele gedachtegang van verlicht raken.

Welk leerproces komt er op gang via Critical Alignment?
Tijdens de oefeningen kom je keer op keer je beperkingen tegen. Maar je weet dat het feitelijk een geënsceneerde situatie is: je roept het bewust op. Ik vergelijk het beoefenen van yoga daarom graag met een laboratorium waarin je experimenteert. Onder dezelfde omstandigheden zoek je, tijdens het oefenen, steeds de confrontatie met jezelf. Zo leer je om je gedrag te observeren. Dat is leerzaam. Want je weet: dit gedrag vertoon ik ook buiten de yogales als ik met stress in aanraking kom. Vlucht je, vecht je, of bevries je? Wat is jóuw instinctieve patroon? Door de yoga maak je dit onbewuste proces bewust. Zodat je je gedrag kunt veranderen als je dat wilt.

Wat zijn de overige effecten van de oefeningen?
Als je stijf wordt, je rug krom gaat staan, en je ademhaling niet langer vrij is, dan is dat oncomfortabel. Dankzij de oefeningen schep je weer ruimte in je lichaam. Daardoor raak je meer op je gemak in je lijf. Dat heeft ook een psychologische kant, zo weet ik uit jarenlange ervaring. Ik heb zoveel mensen zien veranderen dankzij de yoga. Je gebruikt als het ware je lichaam als ingang om de conditie van je geest te verbeteren. Is iemand somber? Dan heeft dat ook een fysieke kant, die ik terug kan vinden in het lichaam. Als bijvoorbeeld de bovenrug krom en stijf is, en de borst daardoor inzakt. Dan raak je letterlijk beklemd. Het is lastig om dan openheid toe te laten. Als de bovenrug weer rechter wordt en beweeglijker, dan zie je dat de karakterstructuur van de persoon verandert. Iemand wordt blijer, opener en positiever.

Naast je yogalessen geef je yogatherapie. Wat kunnen we ons daarbij voorstellen?
Mijn praktijk is ontstaan vanuit de ontwikkeling van mijn yogastijl. Het is de therapeutische toepassing van Critical Alignment. Het is een extract van de gewone oefeningen. Speciaal bedoeld voor wervelkolomgerelateerde klachten, zoals rsi, maar ook bekkenklachten, lage rugpijn, hernia, ischias et cetera. Ook werk ik met stressgerelateerde klachten, zoals oververmoeidheid, burnout, en hyperventilatie. In de therapeutische groepen richten de oefeningen zich op de wervelkolom. Na de intake en de diagnose stel ik een behandelplan op. Dan is het hard werken: het oplossen van de klacht is teamwork. Niet alleen de therapeut doet iets, maar van de mensen zelf wordt verwacht dat zij met de oefeningen aan de slag gaan.

Waar komt je interesse in yoga vandaan?
In mijn jonge jaren woonde ik in Zuid-Frankijk bij toeval een demonstratie in yoga bij. Vanaf dat moment was ik gefascineerd. Ik verslond yogaboeken en begon te oefenen. In de jaren '80 had ik het geluk twee uitmuntende yogaleraren te treffen. Zij zorgden ervoor dat ik op een dieper niveau kon gaan werken. Ik gaf toen al les en de opgedane kennis deelde ik met mijn leerlingen. Zo kon ik in de loop der jaren Critical Alignment ontwikkelen.